Nie, migdały nie są orzechami w sensie botanicznym. Są nasionami owocu migdałowca zwyczajnego, choć w kuchni i handlu zalicza się je do orzechów oraz bakalii.
Czym jest migdał pod kątem biologicznym?
Migdałowiec zwyczajny, należący do rodziny różowatych, wytwarza owoc typu pestkowiec. Taki owoc ma zewnętrzną, mięsistą część oraz twardą pestkę znajdującą się w środku. To właśnie wewnątrz tej pestki znajduje się nasiono, które znamy jako migdał.
Podobną budowę mają brzoskwinie, morele i wiśnie. Jemy ich mięsistą część, a twardą pestkę zwykle usuwamy. W przypadku migdałowca wykorzystywane jest natomiast nasiono ukryte w pestce. Z botanicznego punktu widzenia migdał jest więc nasionem pestkowca, a nie orzechem.
Botaniczny orzech powstaje w inny sposób – jest suchym, zamkniętym owocem, którego ściana twardnieje w trakcie dojrzewania. Migdał nie spełnia tej definicji, ponieważ stanowi nasiono znajdujące się wewnątrz owocu typu pestkowiec.
Dlaczego migdały nazywa się orzechami?
Określenie „orzechy” wynika z codziennego użycia i podobieństwa do innych produktów z tej grupy, a nie z klasyfikacji biologicznej. W kuchni migdały są traktowane jak orzechy z kilku powodów:
- Mają profil odżywczy kojarzony z orzechami, między innymi wysoką zawartość tłuszczu i białka.
- Wykorzystuje się je w podobny sposób – można je prażyć, mielić i stosować do przygotowania masła lub mąki.
- Przechowuje się je podobnie jak inne bakalie i produkty określane potocznie jako orzechy.
- W handlu oraz języku codziennym łatwo przypisać je do wspólnej kategorii przekąsek i bakalii.
Najkrócej mówiąc, migdały są nasionami pestkowca, ale kulinarnie należą do grupy orzechów. Oba określenia mogą więc pojawiać się w użyciu, zależnie od tego, czy mówimy o biologii roślin, czy o zastosowaniu produktu.
